Nejat Göyünç’ten Tayyib Gökbilgin'e 23.4.1959 Tarihli Mektup

Sevgili Hocam,

Yukarıdaki mektuba görüldüğü üzere, Lefkoşa’da bir hafta evvel başladım. Lakin yazarken ne oldu, bilmiyorum, yani hatırlayamıyorum. Şimdi, yarıda kaldı. Onu ikmâl edip (tamamlayıp) göndermeyi daha münasip gördüm.

Kongrede Salı günü yani 15 Nisanda benim, Cengiz’in (Orhonlu) Cevat Gürsoy Bey’in, Perşembe günü de İnalcık ve heyetteki diğer zevatın (kişilerin), Cumartesi günü de Hasan Eren Bey’in konuşmaları vardı. Hepsi çok iyi oldu. Tebliğlerden sonra Rumlar bizlere sualler sordular. Onların bütün gayeleri kongreye gelen bilhassa yabancılara Kıbrıs’ın tamamen bir Rum adası olduğu, kültür, tarih ve sanat bakımlarından Yunanistan’a bağlı olduğu intibaını (izlenimini) vermek idi. Buna muvaffak olamadılar (başaramadılar).

18 Nisan Cuma günü bizim Türk heyetini Rauf Denktaş Bey ve diğer ada Türklerinden bir grup Erenköy, Baf ve Limasol’a götürdüler. Şehitlikleri, Rumların orada yapmış oldukları fecaati (kötülüğü) gördük. Adada Mücahit Teşkilatı kurulmuş. Onlarla temas eyledik. Biraz yüreklerimize su serpildi.

20 Nisan Pazar günü tekrar Ankara’ya döndük. Hemen o gece Cengiz ile birlikte İstanbul’a avdet eyledik. (döndük)

21 Nisan Pazartesi sabahı saat 4,30’da eve gelmiştim. Birkaç saat istirahat ettikten sonra fakülteye geldim, öğleye doğru. Sizin mektubunuzu ve Nihal’in Plak-kitabını buldum. Her ikisine de çok memnun olduk. Sağ olun!...

Mayıs ayı içerisinde bildirirseniz, ben size Temmuz için kaç günlük tahsisat isterseniz gönderirim, Haziran maaşı ile birlikte. Temmuz başında muhasebenin vereceği parayla ötekinin yerine koyarız.

Ayten, Ekrem ve Nihal iyiler. Annem ve teyzelerim de iyi, Mehmet’in geleceğini yazıyorsunuz. Kendisine ne kadar para vermem lazım geldiğini yazarsınız, o zaman ona göre hareket ederim. Hanımefendi ve Omay da sizden evvel mi dönmek arzusundalar. Burada herkes sizi ve hanımefendiyi soruyor. Ben iyi olduğunuzu söylüyorum.

Mektubuma son vereyim. Çocuklar, Ayten ve ben sizin ve hanımefendinin ellerinizden öperiz, talebeler de keza. Omay’a ve Mehmet’e çok selamlar. Hepinizi özledik. İyi günler dilerim, sağ olun sevgili hocam.

Nejat Göyünç