Nejat Göyünç’ten Tayyib Gökbilgin'e 17.6.1969 Tarihli Mektup

Sevgili Hocam,

Bugün öğle üzeri, Arşiv’den Fakülte’ye gelince odada, masanın üzerinde mektubunuzu gördüm, kartı da. Her ikisini de okudum, hanımefendi’nin tekrar tedavisine ihtiyaç görülmesine biraz müteessir (üzgün) oldum. Allah, inşallah bu defa şifâ ihsan eyler.

Burada bir hafta evvel müthiş bir sokak muharebesi oldu. Mayıs sonunda Üniversite birkaç gün için kapatılmış, sonra tekrar açılmıştı. Lâkin dışarıdan öğrencilerin tekrar binaları işgaline mani olmak için çevresinde polisler bekliyorlardı. İmtihanlara da, kapıda o gün imtiha gireceklerin şebekelerinin kontrol edilmesi neticesinde, içeri alınmalarından sonra başlanmasına karar verilmişti. Zira, 5 Haziran’da bir kısım öğrenciler imtihan odalarına girerek imtihan kağıtlarını yırtıp, imtihanlara mani olmuşlardı. 10 Haziran Salı günü Bayezid meydanında bir kısım öğrencilerin Rektörlüğün etrafındaki polisler taşlarla saldırmaları ile büyük bir muharebe oldu. Biz de üst katlardan seyrettik Saat 13 civarında Üniversite binalarını askerî birlikler işgal ettiler. Üniversite’de senato tarafından kapatıldı. Hukuk öğrencilerinden biri Danıştay’da Üniversite’nin kapatılması kararına karşı dava açmış. 12. Daire de kabul etmiş. Bunu gazetelerde okuduk, polislerin yerini alan askerler kendi kendilerine çekildiler. Ben de bu gün okula geldim, öğl üzeri. Mektup ve kartınızı aldım.

Bir haftadır Üniversite’ye kimseyi almıyorlardı, bu sebepten memurlar da girememekte idiler. Bütün muamele durmuştu. Sizin bilet işi için hiç bir şey yapılamadı. Zaten bu ayın ancak 20.sinden sonra avans alabilecektik, dönüş için. Çünkü daha Temmuz tahsisatınızı almadık. Ben Hayri Bey’e söylerim, uçak bileti alırız, Viyana-İstanbul. Bileti Özalp Bey’e Paris’e göndeririz.

Yanımda kalem olmadığı için mektubu Fakülte’de daktiloda yazıyorum. Çantam Arşiv’de, döneceğim, diye getirmedimdi.

(Mihail) Guboğlu ile hergün görüşüyoruz. Hamid (Hacıbegiç) Bey Ankara’ya gitti, orada da Konya’ya gitmek istiyormuş.

Mektubuma son verirken Hanımefendi’ye âcil şifalar diler, kendi- sinin ve sizin ellerinizden öperim. Umay’a da selâm ve sevgiler. Ayter ve çocuklar da ellerinizden öperler.

Nejat