Nejat Göyünç’ten Tayyib Gökbilgin'e 18.3.1962 Tarihli Mektup

Çok Muhterem ve Sevgili Hocam,

Mektubunuzu alalı bir haftayı geçti. Ben sizin Paris’e yapacağınız seyahati düşünerek cevabımı geciktirdim. Bu meyanda (arada) bugün göndermek lütfunda bulunduğunuz kart da geldi. Sağ olun, sevgili hocam.

Sizi uzun zamandır işgal eden ve benim de sırf fakültede yeni ve tecrübesiz oluşumdan doğan kitaplar meselesindeki gecikme halloldu. Sizin adınıza on kitap postalandı. Yönetim kurulundan oradan fakülte dekanlığına resmi bir yazı rica olunuyor. Ayrıca kitap mübadelesinin (değiş tokuşunun) mütekabilen (karşlılıklı)olması da arzu ediliyor.

Fundamenta’ya ait sirküleri ilgili zevatın (kişiler) hepsi teker teker gördüler. Ömer Lütfü (Barkan) Bey’in de ilk günden malumatı var. Lakin fakültede alakalılarda birer ikişer gün dolaştığı için Ömer Lütfü Bey’e ancak yarın kat’i (kesin) olarak vereceğim.

Mulla’nın kitaplarından bir kısmını fakülte kitaplığına teslim ettim. İçlerinde mühim gördüklerimi ayırıyorum. Onları siz geldikten sonra devrederiz veya başka bir formül ararız. Dolaplardan birini de bu hafta vereceğim. İnşallah siz geldiğiniz zaman odanız biraz daha genişlemiş olur. Etrafta ve yerde duran kitaplarınızı da boşalan iki dolaba yerleştirdim. Sizin otomobil almanıza bir mâni yoktur, zannederim. Size son bedelsiz ithal kararnamesini de gönderiyorum. Oradan buraya nakli hususunda belki yine bir formül bulanabilir. İthal müsaadesi oradan hareketten iki ay evvel, buraya gelişten altı ay sonraya kadar oluyor. Siz oradaki kazançlarınızı ve alacak olduğunuz otomobilin fiyat ve modeline göre dilekçe ile Maliye Vekâleti’ne (Bakanlığı’na) müracaat edersiniz. Otomobil ithal permisi (izni) mutlak surette almanız lazım. Zira siz şahsen otomobil almasanız bile permi satılıyor ve ondan on bin liranın üzerinde bir kâr sağlamak mümkün.

Size buradaki hocalar her zaman beni gördüklerinde selam söylüyorlar. Nerede olduğunuzu soruyorlar. Bunlar arasında Afif Bey (Erzen), Cevat (Ahmet Cevat Eren ?) ve Cemal (?) Beyler, Ahmet Caferoğlu Bey şimdi isimlerini hatırladıklarım. Telefonla arayanlar da oluyor. Bizim arkadaşlardan da soranlar var, tabii.

Mektubuma şimdilik son veriyorum. En derin hürmet ve sevgilerimi arz eder, ellerinizden öperim, sevgili hocam. Refikam (eşim) ve çocuklar da hürmetler eder, ellerinizden öperler. Sağ olun, hoşça kalın!...