Nejat Göyünç’ten Tayyib Gökbilgin'e 12.9.1964 Tarihli Mektup

Çok Muhterem ve Sevgili Hocam,

Ankara’da tahminim hilafına (tersine olarak) bir hafta kadar kaldığım için Diyarbakır’a ancak ayın onunda gelebildim ve üç gündür sabah sekizden akşam beşe kadar müzede Mardin’e ait şer’iye sicilleri üzerinde çalışıyorum. Size de buraya geç gelişim sebebi ile mektup yazmakta biraz geciktim, özür dilerim.

Bu havaliye (bölgeye) gelirken umumi (genel) olarak ben Eylül ayını seçtiğim için Diyarbakır’ın meşhur harareti (sıcaklık) yok. Yoksa insan ne gece ne de gündüz ne içeride ne dışarıda durabilir.

İstanbul’dan, buraya geldiğimin ikinci günü, evden mektup aldım. Hem hanım, hem Ekrem ve Nihal yazmışlardı. Ben de hem Ankara’dan, hem buradan kendilerine mektup gönderdim. Hanımefendi, siz ve çocuklar nasılsınız?...; Viyana seyahati inşallah tekemmül (tamamlanır) eder de bu vesile ile bir de orada muayene olursunuz.

Diyarbakır’ın güzel bir bahçesi var, Dağ Kapısı dışında. Akşam yemekten sonra orada oturup serin serin kitap okuyarak vakit geçirebiliyorum. Gündüzleri zaten meşgul olduğum için pek sıkılmıyorum.

Mektubuma son verirken hanımefendinin ve sizin ellerinizden öper, en derin sevgi ve hürmetlerimi arz ederim, sağ olun!...

Omay’a ve Mehmet’e de başarılar diler, gözlerinden öperim.

Nejat Göyünç