UMA SAKIR'dan 1956.02.23 Tarihli Mektup
NIO 10 A,23.2.1956 Ankara
Muhterem Tayyip Beyefendi,
Sizi zahmete sokacağım, bu da çoktan beri Şevket'in muhaberede gösterdiği aksaklık dolayısıyla belki meşguliyetinin mâni olduğu zehabına kapıldığımdan münbaistir, affınızı dilerim.
Geçen bir gece otururken bir hiss-i kable”İ-vuku mu diyelim, birkaç günden beri Servet'ten haber alamıyorsunuz, bir telefon edin dedim ve telefon boşa gitti. Evde olmadıklarına kâil olduk. Sabahleyin bizim hanım Servet'in hastalığından şüphelenerek eve gitmiş ve dönmüştü. Öğleden sonra Emel gitmişti, ben de gitmek istedim. Zaten asabının gergin olduğunu şimdi böyle münferit ve birbirini takiben görmeye gidilirse daha da artacağını ileri sürdüler. Hatta kendisi de nefesinin sarsıntısına tahammül edemediğinden bize kadar gelemediğini söylemişti. O günden beri rahatsızlandım, lütfen bu vazifeyi Leman Hanım üstüne alır ve tarafımdan sıhhat haberini beklediğimi kendisine iblağ ve vaziyetini izah buyurursanız minnettar olurum.
Derin hürmetlerimi sunarım.
Şekerevler/Ankara
İmza