Nejat Göyünç’ten Tayyib Gökbilgin'e 23.12.1962 Tarihli Mektup

Çok Muhterem ve Sevgili Hocam,

Mektubunuzu Çarşamba günü almıştım. Ertesi günü akşamüzeri de Etiler’e giderek arzu etmiş olduğunuz Kuran Tercümesini bularak paket yapıp Mehmet’e bıraktım. Hanımefendi evde yoklardı. Nişantaşı’na akrabalarına gitmiş olduğunu Mehmet söyledi.

Geçen defa mektubunuzun cevabı hakikaten çok geç kalmıştı. Özür dilerim.

Fakültede insan zamanın nasıl geçtiğini bilemiyor. Ben Almanya’da iken üzerinde biraz çalıştığım bir Almanca Seyahatname hakkında Tarih Dergisi için bir makale yazmaya gayret ediyorum. Herhalde siz avdet edinceye (dönünceye) kadar intişar eder (basılır). Bu sebeple ders ve iş dışı boş zamanlarımda Alman Arkeoloji Enstitüsü kütüphanesine gidiyorum. İstanbul’da hepimizin ev ile daire, daire veya okul ile kütüphaneler arasında kat ettiğimiz mesafeleri de insan göz önünde alırsa zamanın iyi kıymetlendirilmemesinin sebepleri ortaya çıkar.

Fakülteden size verilen kitapları alıyorum. Bunlar için merak etmeyiniz. Ahmet Caferoğlu’nu henüz göremedim. Ondan da bahsettiğiniz kitabı alacağım.

Arkadaşlar ve hocalar, Ahmet ve Hüseyin Efendiler sizi her zaman soruyorlar. Selam yazmamı söylüyorlar. Münir Bey (Aktepe) şu sıralarda Almanya’da Münih şehrinde. Size oradan mektup yazar herhalde.

Fakülteden oraya neşriyattan (yayınlardan) bazılarının gönderilmesi hususunda buradan icap eden yardımı yaparım.

Mektubuma son verirken yeni senenizi tebrik eder, en derin hürmetlerimizi, sevgilerimizi arz ederiz. Ellerinizden öperiz.

Nejat Göyünç